چیزی به نام «معیار» شدت قاعدگی وجود ندارد که لازم باشد خود را با آن مقایسه کنید. قاعدگی در زنان مختلف و حتی در یک زن در دوره‌های مختلف زندگی متفاوت است. از این رو مهم‌ترین پرسش این نیست که «چقدر باید خونریزی داشته باشم؟»، بلکه این است: آیا خونریزی زندگی‌ام را مختل می‌کند؟

نشانه‌های سنگین‌بودن قاعدگی برای نمونه این‌هاست: نوار بهداشتی یا تامپون چند ساعت پشت سر هم تقریباً هر ساعت خیس می‌شود؛ به محافظت دوگانه نیاز دارید (تامپون و نوار با هم)؛ لخته‌های بزرگ دیده می‌شود؛ خونریزی بیش از یک هفته طول می‌کشد؛ پیش می‌آید که به لباس یا ملحفه نشت کند؛ در روزهای خونریزی از کار، بیرون‌رفتن یا فعالیت معمول صرف‌نظر می‌کنید. اگر این‌ها آشنا به نظر می‌رسند، بهتر است وقت ویزیت بگیرید. نه به این دلیل که حتماً اتفاق بدی رخ می‌دهد، بلکه چون چنین خونریزی‌هایی را می‌توان و بهتر است بررسی کرد و اغلب می‌توان تسکین داد.

این هم مهم است: از دست‌دادن طولانی و زیاد خون می‌تواند با گذشت زمان به کم‌خونی بینجامد؛ از این رو گاهی خستگی و ضعف مداوم همراه آن است. این دلیل دیگری است که قاعدگی سنگین را به پزشک بگویید و نادیده‌اش نگیرید.

پیش از ویزیت بهتر است چند مشاهده جمع کنید: خونریزی چند روز طول می‌کشد، هر چند وقت یک‌بار وسایل بهداشتی را عوض می‌کنید و چه چیزی را در زندگی روزمره دشوار می‌کند. یادداشت‌های کوتاه کمک می‌کنند جزئیات را به خاطر بسپارید و آنچه برایتان مهم است را به پزشک منتقل کنید. اما لازم نیست ثبت کاملی داشته باشید؛ آنچه را متوجه شدید بگویید و ویزیت را به دلیل نبودِ یادداشت به تعویق نیندازید.

قاعدهٔ جداگانه: خونریزی یا لکه‌بینی پس از رابطهٔ جنسی، میان قاعدگی‌ها یا پس از یائسگی را همیشه به پزشک اطلاع دهید، صرف‌نظر از اینکه قاعدگی‌هایتان چگونه است.

کمک فوری: خونریزی بسیار شدید همراه با ضعف، سرگیجه، حالت ضعف، غش یا درد شدید موقعیتی برای تماس فوری با کمک پزشکی است.

منابع: NHS — Heavy periods · NICE NG88